L-tyrozyna jest prekursorem dla szlaku katecholamin. Najprościej: z tyrozyny organizm może wytwarzać L-DOPA, a następnie dopaminę i dalej noradrenalinę. W tym procesie kluczowy jest enzym hydroksylaza tyrozynowa, uznawany za etap ograniczający szybkość syntezy katecholamin. To tłumaczy, dlaczego tyrozyna pojawia się w literaturze w kontekście „wsparcia wydajności” w stresie: kiedy tempo zużycia neuroprzekaźników rośnie, dostarczenie substratu może pomagać utrzymać sprawność procesów zależnych od katecholamin